Deze pagina behoort bij www.bijenhelpdesk.nl

Heester "groenblijvend": Hoofdbloei maart-mei, maar bloeit buiten de vorstperiode vaak het hele jaar door;bloemen dooier geel, met een okselstandig bloeiwijze; bladen kort priemvorming met een harde scherpe stekelpunt. Bovengronds niet geheel winterhard; tot 1,8- (3,0) hoog. Giftige plant. MILIEU: droge, schrale zandige tot lemige bodems; op heideterreinen, weg- en spoorbermen en -taluds; volle zon-tijdelijk beschaduwd. VERSPR. In Europa ligt het zwaartepunt van het verspreidingsgebied in het Atlantische gedeelte van het continent en komt daar in de zuidelijke gedeelten op veel plaatsen tot dominantie. In Nederland vrij zeldzaam, maar plaatselijk vrij algemeen op de zandgronden in het binnenland, maar niet in Drenthe. Komt locaal tot dominantie. FAUNA: wordt door hommels, honingbijen en solitaire bijen bezocht. [np stuifmeel  bruinachtig] 3-5. TOEPAS: tuin. BEHEER: de struiken degraderen relatief snel. In geschikte milieus zaaien ze zich uit en ontstaan er nieuwe struiken of struwelen; op spoorwegdijken, spoor- en wegbermen werd verjonging in stand gehouden door al dan niet opzettelijke spoorbermbranden. Kan bovengronds op de wind bevriezen, maar loopt in het voorjaar weer gewoon uit. Dit wijst er op dat ze ook door een zeer extensief maaibeheer in stand kunnen worden gehouden.

Opmerking -- Gaspeldoorn heeft voor Nederland een nog onbekend invasief karakter. De ervaringen vanaf 1980 bij elkaar opgeteld. Lijkt die zich het beste op open min of meer gestoorde grond te ontwikkel. Eenmaal gevestigd kan deze plant decennia lang standhouden. De populatie bij het Hazenpad (langs de A12) bij Ede houdt al ca. een halve eeuw stand. Minder dominant komt gaspeldoorn voor aan de spoorlijn Ede-Arnhem. Op Vlieland is deze uitzonderlijk stekelige struik plaatselijk dominant op mechanische gestoorde gronden. Langs het dorp aan de duinrand, de trap naar de vuurtoren op het industrie gebied van het eiland. Dit wijst ook op het invasieve vermogen van deze soort. Zolang dit geen Zuid-Europese vormen begint te krijgen is deze plant een aanwinst voor de Nederlandse flora. In sommige gebieden moet deze plant worden gemonitoord. Vooral in gebieden die door grote grazers worden begraasd. Dit gaat locaal ook met mechanische storing gepaard. De vraag is hoe gaspeldoorn daarop reageert.

Op Vlieland lijkt het er op dat Gaspeldoorn in hetzelfde milieu "verwilderd" als rimpelroos. De vraag is wat dat op lange termijn voor het duingebied kan betekenen.

Gaspeldoorn is voor bijen en vooral voor de imkerij een goede tot zeer goede drachtplant die locaal substantieel bijdraagt aan de stuifmeel leverantie. Maar het is ook een plant die kritisch moet worden gevolgd.